– Mijn moeder leerde me poëzie liefhebben

Mijn moeder, Franske Persijn-Jorritsma, overleed op 22 augustus 2019. Twee dagen voor we bij elkaar zouden komen om haar 92ste verjaardag te vieren.

We hebben lang van haar mogen genieten. Vooral ik als oudste dochter.

Ze leerde me van teksten en gedichten houden. Met haar als persoonlijk coach won ik vele prijzen op de lagere school en in de Franse taal bij de Alliance Française in de tijd dat ik aan het Apeldoorns gymnasium scholier was.

We zijn opgevoed met de humor van Annie M.G. Schmidt, maar ze hield van allerlei dichters. Bij haar overlijden vond ik, behalve Nederlandstalige poëzie, ook werken in het Fries en het Zuid-Afrikaans.

Tot op het einde van haar leven was ze lid van een Dichtclub. De leden er van kwamen op het laatst bij haar omdat ze onmogelijk nog naar elders kon.

Franske Persijn-Jorritsma
1927 – 2019

De week voor haar overlijden waren Eric en ik elke dag bij haar. Ze was helder, erg lief en ze stelde belangstellend vragen over ons, onze kinderen en kleinkinderen. Ik las alle versjes uit mijn oude Poëzie Album voor, waaronder het gedicht van Harriet Laurey dat zij er zelf op 4 maart 1964 in had geschreven. Omdat dit gebaseerd was op een tekst uit 1 Korinthe 13 pakte ik de blauwe Bijbel er bij en las haar deze voor. Ze keek me geboeid aan en luisterde in stille aandacht. Daarna zei ze het gedicht van Harriet Laurey uit haar hoofd voor me op.

Eric maakte een video voor de afscheidsdienst afgelopen vrijdag 31 augustus. Het is de opname van ons Trio MaGMa tijdens het Paasconcert van 14 april 2019 in de Sint-Nicolaaskerk van La Roche. Hij heeft er foto’s in geplaatst van mijn moeder en vader en mij in vroeger tijden, van onze kinderen en kleinkinderen met haar. U ziet ook dat we samen in het Poëzie Album lezen, dat ik haar gezwollen handen masseer en hoe ik haar uit de blauwe Bijbel voorlees.

Tijdens de dienst heb ik live “Swing low sweet chariot” voor haar gezongen, een Spiritual die ik op de avond van haar overlijden onder een betoverende sterrenhemel zong en ben blijven zingen tot en met haar afscheid …

De bloemenfoto die ze zo mooi vond.
Marijke