– Mijn moeder leerde me poëzie liefhebben

Mijn moeder, Franske Persijn-Jorritsma, overleed op 22 augustus 2019. Twee dagen voor we bij elkaar zouden komen om haar 92ste verjaardag te vieren.

We hebben lang van haar mogen genieten. Vooral ik als oudste dochter.

Ze leerde me van teksten en gedichten houden. Met haar als persoonlijk coach won ik vele prijzen op de lagere school en in de Franse taal bij de Alliance Française in de tijd dat ik aan het Apeldoorns gymnasium scholier was.

We zijn opgevoed met de humor van Annie M.G. Schmidt, maar ze hield van allerlei dichters. Bij haar overlijden vond ik, behalve Nederlandstalige poëzie, ook werken in het Fries en het Zuid-Afrikaans.

Tot op het einde van haar leven was ze lid van een Dichtclub. De leden er van kwamen op het laatst bij haar omdat ze onmogelijk nog naar elders kon.

Franske Persijn-Jorritsma
1927 – 2019

De week voor haar overlijden waren Eric en ik elke dag bij haar. Ze was helder, erg lief en ze stelde belangstellend vragen over ons, onze kinderen en kleinkinderen. Ik las alle versjes uit mijn oude Poëzie Album voor, waaronder het gedicht van Harriet Laurey dat zij er zelf op 4 maart 1964 in had geschreven. Omdat dit gebaseerd was op een tekst uit 1 Korinthe 13 pakte ik de blauwe Bijbel er bij en las haar deze voor. Ze keek me geboeid aan en luisterde in stille aandacht. Daarna zei ze het gedicht van Harriet Laurey uit haar hoofd voor me op.

Eric maakte een video voor de afscheidsdienst afgelopen vrijdag 31 augustus. Het is de opname van ons Trio MaGMa tijdens het Paasconcert van 14 april 2019 in de Sint-Nicolaaskerk van La Roche. Hij heeft er foto’s in geplaatst van mijn moeder en vader en mij in vroeger tijden, van onze kinderen en kleinkinderen met haar. U ziet ook dat we samen in het Poëzie Album lezen, dat ik haar gezwollen handen masseer en hoe ik haar uit de blauwe Bijbel voorlees.

Tijdens de dienst heb ik live “Swing low sweet chariot” voor haar gezongen, een Spiritual die ik op de avond van haar overlijden onder een betoverende sterrenhemel zong en ben blijven zingen tot en met haar afscheid …

De bloemenfoto die ze zo mooi vond.
Marijke

– Liefde en Romantiek

Gisteren won de Nederlandse zanger en songwriter Duncan Laurence het Eurovisie Songfestival in Tel Aviv in Israël. De vorige keer dat Nederland won, was ik vermoedelijk zelf in Tel Aviv en op andere plekken in Israël. Jongeren trokken naar dit land om in een kibboets te werken. Wat een belevenis en wat een schitterende natuur. Vierenveertig jaar geleden! Wat een tijd …

J.F. Perk
1859-1881

Ik vind het mooi dat de Nederlandse zangers Anouk, Ilse de Lange en Waylon als de Common Linnets en nu ook Duncan de echte song hebben terug gebracht en de intimiteit. Ze hadden eigen nummers en je voelt dat ze de muziek vanuit hun hart hebben geschreven en op het podium gebracht. Zo kwetsbaar en daardoor zo sterk! Ieder mens krijgt in zijn of haar leven te maken met de liefde. We kennen de geweldige energie die we voelen bij een verliefdheid. We kennen het enorme verdriet bij een verloren liefde. Liefde en romantiek horen bij elkaar. Dat was vroeger zo en ook nu geldt dat.

Een Nederlandse dichter die ik pas heb leren kennen sinds ik hier in de Ardennen woon, is de zeer romantische Jacques Perk uit de 19e eeuw. Ik heb op de lagere school en het gymnasium aan allerlei declamatie-wedstrijden mee gedaan. Mijn moeder was mijn geweldige coach. In het Nederlands droeg ik vooral gedichtjes van Annie M.G.Schmidt voor. Bij de Alliance Française waren het gedichten van Jacques Prévert.

Nu verdiep ik me in de 4 gedichten van Jacques Perk die componist Peter Visser uitzocht uit de 100 Sonnetten die Perk aan zijn muze Mathilde gewijd heeft en ik geniet van de prachtige woorden en zinnen die zoveel beelden oproepen en die elk een zo speciale sfeer weten neer te zetten.

Vandaag wil ik U graag de tekst geven van “De Burcht in Puin”. Eric en ik geven tegenwoordig rondleidingen in het kasteel van La Roche. Op oude foto’s hebben we gezien dat dit helemaal door bomen overgroeid was. Onze Trio MaGMa organist speelde er als kind met zijn vriendjes en vriendin-netjes. Stelt U zich eens voor hoe het is om in een stadje te wonen met een eigen vervallen kasteel en dat je daar verstoppertje speelt met je leeftijdgenootjes … Of stel je de romantische Jacques voor die op de heuvel waarop het kasteel staat, rond dwaalt en er de zon ziet ondergaan.

La Roche en het kasteel, gezien vanaf de Deister

LXVII
De burcht in puin

De purpren scheemring houdt de burcht omvangen,

– De glimvlieg glanst in ‘t mos der muur, en blauwt, –

En met een gloed van liefde op rozewangen,

Schenkt zij den scheidenskus aan ‘t puin, dat grauwt. –

De krekel sjirpt van weelderig verlangen,

En de echo van het puin, die ‘t antwoord bauwt,

Noodt den geliefde met die schrille zangen,

Die aanzweeft op een wiek van rossig goud:

En waar, voor eeuwen, ridderzangen klonken,

Staart nù de star der liefde ‘t zwijgen aan,

En droevig zendt ze uit schemerblauw heur lonken:

En weemoed fluistert zacht door de espenblaên….

De zwerver treurt, in mijmerij verzonken,

Dat het verleden is voorbij-gegaan….

La Roche eind 19e – begin 20e eeuw

Op zondag 6 oktober doet ons Trio MaGMa mee aan het BAM! Festival van La Roche. We hebben een programma met barokmuziek en met de vier genoemde Ardense Gezangen. U kunt kaarten bestellen onder “Tickets” in het menu van deze site.

Fijne week, Marijke Persijn