– De vertaling van de aria van Mi van Lehár

Zoals beloofd dan nu toch, uit de operette  “Das Land des Lächelns” van Lehár:

 

 

 

 

 

De vertaling van de heerlijke aria van Mi, zus van prins Sou-Chong.

In de salon “In de blauwe Pagode” is het tegenwoordig de grote mode,
dat men er zò uit ziet: dik als een plumeau.
Geen hoed en geen handschoen,
dat is niets voor een Mantsjoe
en een décolleté doet de hoge heren pijn.

Tschia, tschi, tschi- tschu tschu, zo dragen wij onze haren,
Tschia, tschi, tschi- tschu tschu, al 7.000 jaren.
Naakte armen, blote kuiten kunnen een meisje schaden.
“Alsjeblieft alles lang!”, zegt de oude Tschang.

Hoe moeten wij de mannen bekoren,
als we niet scheutig zijn met onze bekoorlijkheid?
Dat weet, godzijdank, niet de oude Tschang.


Ons enige pleziertje, dat moet zijn het kinderen krijgen
en het er zijn voor onze heren gemaal.
Breien, borduren, wassen, koken en dan weer zwanger zijn,
ja, dat zou zo jullie ideaal zijn!

Geloven jullie dan, dat wij geen gevoel hebben?
Nu, zeker wel! En soms veel te veel!
Daarom willen wij ons ook oefenen in kussen en liefhebben.
Al het andere laat ons koud!

Altijd thuis zitten en zijn sokken verstellen,
altijd wachten op onze heren gemaal!
Hij echter, hij blijft een vlinder tot in de hoogste hoge ouderdom.
Ja, dat zou zo jullie ideaal zijn!

Geloven jullie dan, dat wij geen gevoel hebben?
Nu, zeker wel! En soms veel te veel!
Daarom willen wij ons ook oefenen in kussen en liefhebben.
Al het andere laat ons koud!

Deze aria gaan we uitvoeren tijdens ons HERFST Concert in november 2018!

Hele fijne week weer,

Marijke

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *