– Marie Adrien en Jacques Perk en La Roche

In het blog van vorige week hebt U kunnen lezen over Jacques Perk. Inmiddels hebben Eric en ik twee rondleidingen in het kasteel van La Roche gegeven en daar vertellen we ook over vader en zoon Perk en hun betekenis voor La Roche en andersom.

M.A. Perk
1834-1916

Marie Adrien Perk werd op 23 april 1834 in Delft geboren en overleed op 15 december 1916 in Amsterdam. Hij was theoloog en schrijver én dominee van de Waalse Kerk.
Perk trouwde in 1857 met Justine Georgette Caroline Clifford Kocq van Breugel (1835-1900). Een van hun kinderen was de dichter Jacques Perk, een voorloper van de “Beweging van Tachtig” in de Nederlandse literatuur.

Eerlijk gezegd hadden Eric en ik nog nooit van de Waalse Kerk gehoord. Wel van de Noorse en de Duitse. De Waalse kerken is een aparte groep kerken. In de tijd van vader Perk binnen de Nederlands Hervormde Kerk. Nu binnen de Protestantse Kerk in Nederland. Frans was en is er de voertaal. Hij was predikant in Dordrecht, Breda en ten slotte in Amsterdam.

De familie Perk beheerste dus het Frans! Ze waren gek op de Belgische Ardennen en kwamen hun vakanties vaak in La Roche doorbrengen.
M.A. Perk beschreef La Roche in zijn reisgids In de Belgische Ardennen van 1882. Uit dankbaarheid voor de toename van het toerisme dit initiatief opleverde, werd in 1912 een monument voor Perk opgericht, in de vorm van een houten bank rond een brok natuursteen, waarin een tekst uit de Franstalige editie van de reisgids was gebeiteld. In 1933 werd aan de achterkant van de steen een zin uit een brief van Jacques Perk aangebracht: ‘Ik ijl naar mijn geliefde, de lustige Ourthe, die mij schaterend opvangt.’ Perk overleed op 15 december 1916 in Amsterdam en werd begraven op de Nieuwe Oosterbegraafplaats in hetzelfde graf als zijn zoon Jacques.

J.F.H. Perk
1859-1881

Voor meer informatie over Jacques, vraag ik U mijn vorige blog te lezen. Hij was de schrijver van de Sonnettenkrans voor Mathilde Thomas. Vier daarvan heeft de Haagse componist Peter Visser op muziek gezet zijn, waaronder “De Burcht in puin”.

Omdat Eric en ik helemaal “into” de burcht van La Roche zijn, geef ik U hiervan graag de tekst:

De Burcht in puin

De purpren scheemring houdt de burcht omvangen,
de glimvlieg glanst in ‘t mos der muur en blauwt
en met een gloed van liefde op rozewangen,
schenkt zij den scheidenskus aan ‘t puin, dat grauwt.

De krekel sjirpt van weelderig verlangen,
en de echo van het puin, die ‘t antwoord bauwt,
noodt den geliefde met die schrille zangen,
die aanzweeft op een wiek van rossig goud:

En waar, voor eeuwen, ridderzangen klonken,
staart nù de star der liefde ‘t zwijgen aan
en droevig zendt ze uit schemerblauw heur lonken:

En weemoed fluistert zacht door de espenblaên ….
De zwerver treurt, in mijmerij verzonken,
dat het verleden is voorbij gegaan ….

Trio MaGMa en Daisy Hoste in conclaaf over Perk

Fijne week,

Marijke Persijn