– Marie Adrien en Jacques Perk en La Roche

In het blog van vorige week hebt U kunnen lezen over Jacques Perk. Inmiddels hebben Eric en ik twee rondleidingen in het kasteel van La Roche gegeven en daar vertellen we ook over vader en zoon Perk en hun betekenis voor La Roche en andersom.

M.A. Perk
1834-1916

Marie Adrien Perk werd op 23 april 1834 in Delft geboren en overleed op 15 december 1916 in Amsterdam. Hij was theoloog en schrijver én dominee van de Waalse Kerk.
Perk trouwde in 1857 met Justine Georgette Caroline Clifford Kocq van Breugel (1835-1900). Een van hun kinderen was de dichter Jacques Perk, een voorloper van de “Beweging van Tachtig” in de Nederlandse literatuur.

Eerlijk gezegd hadden Eric en ik nog nooit van de Waalse Kerk gehoord. Wel van de Noorse en de Duitse. De Waalse kerken is een aparte groep kerken. In de tijd van vader Perk binnen de Nederlands Hervormde Kerk. Nu binnen de Protestantse Kerk in Nederland. Frans was en is er de voertaal. Hij was predikant in Dordrecht, Breda en ten slotte in Amsterdam.

De familie Perk beheerste dus het Frans! Ze waren gek op de Belgische Ardennen en kwamen hun vakanties vaak in La Roche doorbrengen.
M.A. Perk beschreef La Roche in zijn reisgids In de Belgische Ardennen van 1882. Uit dankbaarheid voor de toename van het toerisme dit initiatief opleverde, werd in 1912 een monument voor Perk opgericht, in de vorm van een houten bank rond een brok natuursteen, waarin een tekst uit de Franstalige editie van de reisgids was gebeiteld. In 1933 werd aan de achterkant van de steen een zin uit een brief van Jacques Perk aangebracht: ‘Ik ijl naar mijn geliefde, de lustige Ourthe, die mij schaterend opvangt.’ Perk overleed op 15 december 1916 in Amsterdam en werd begraven op de Nieuwe Oosterbegraafplaats in hetzelfde graf als zijn zoon Jacques.

J.F.H. Perk
1859-1881

Voor meer informatie over Jacques, vraag ik U mijn vorige blog te lezen. Hij was de schrijver van de Sonnettenkrans voor Mathilde Thomas. Vier daarvan heeft de Haagse componist Peter Visser op muziek gezet zijn, waaronder “De Burcht in puin”.

Omdat Eric en ik helemaal “into” de burcht van La Roche zijn, geef ik U hiervan graag de tekst:

De Burcht in puin

De purpren scheemring houdt de burcht omvangen,
de glimvlieg glanst in ‘t mos der muur en blauwt
en met een gloed van liefde op rozewangen,
schenkt zij den scheidenskus aan ‘t puin, dat grauwt.

De krekel sjirpt van weelderig verlangen,
en de echo van het puin, die ‘t antwoord bauwt,
noodt den geliefde met die schrille zangen,
die aanzweeft op een wiek van rossig goud:

En waar, voor eeuwen, ridderzangen klonken,
staart nù de star der liefde ‘t zwijgen aan
en droevig zendt ze uit schemerblauw heur lonken:

En weemoed fluistert zacht door de espenblaên ….
De zwerver treurt, in mijmerij verzonken,
dat het verleden is voorbij gegaan ….

Trio MaGMa en Daisy Hoste in conclaaf over Perk

Fijne week,

Marijke Persijn

– Drie componisten: Lambert, Kalkman en Visser

Soms krijg ik opeens een berichtje “Zijn jullie er?” van Marco Kalkman: componist, koordirigent, zanger, violist, klavecinist en bedenker en organisator van allerlei hele leuke en creatieve muziek-projecten en muziek-theater-projecten. Ik leerde Marco jaren geleden kennen, toen ik rollen in zijn kinderopera “De Gelukkige Familie” zong en speelde.

Met de nederlandse componist Peter Visser en zijn vrouw Christine vormde ik het Trio Picantolino: zang, (alt)viool en piano. Peter en Christine komen ook regelmatig bij ons en dan wordt er natuurlijk muziek gemaakt.

Jacques Perk (1859-1881)

De laatste keer hebben Marijke Verbeeck en ik met Peter gestudeerd op de 4 liederen die hij voor ons Trio MaGMa heeft gecomponeerd voor zang, dwarsfluit en klavecimbel (eventueel piano). Het gaat om 4 gedichten van Jacques Perk (1859-1881) die door hem uit de Sonnettenkrans Mathilde (uitgegeven door Willem Kloos) werden gekozen. De cyclus beslaat 100 gedichten die de jonge romanticus schreef, nadat hij hevig verliefd was geworden op Mathilde Thomas die hij in La Roche had leren kennen. Peter heeft “Dorpsvesper”, “De Forel”,  “De Burcht in Puin” en “Dorpsdans” getoonzet.

In 1879 leerde Jacques Perk , op vakantie in de Belgische Ardennen, haar kennen. In deze schilderachtige natuur, met prachtige rotspartijen, beekjes, bergen en kasteel-ruïnes, brachten Jacques en zijn familie vijf dagen met haar door in speelse, wederzijdse vriendschap en bewondering, maar de dichter kon haar nog niet zeggen, wat ze voor hem betekende. Na het afscheid van haar en haar familie in La Roche, waarbij Mathilde aan Perk en diens zusters een op Lamartine geïnspireerd afscheidsgedicht schonk, sloeg zijn bewondering om in liefde, vermengd met een bijna goddelijke verering. Uit dat sterke gevoel putte Perk nu de inspiratie om zich in een volwassen dichtvorm te uiten; weer thuis, wierp hij zich met ijver op het herscheppen van Mathilde in verzen. Het resultaat was een reeks van meer dan honderd sonnetten die hij onder de titel “Mathilde, een sonnettenkrans” wilde doen uitgeven.

Aan het werk

Met Marco en zijn vriend Cor zaten Eric en ik gezellig bij te kletsen en we kwamen op de 4 liederen van Peter Visser/ Jacques Perk. Marco was direct geïnteresseerd. Toen Gérard Lambert hier even later arriveerde, doken we dan ook de muziekkamer in om zijn klavecimbel te bekijken. Het is ons plan om een concert te organiseren, waarin deze 4 liederen centraal zullen staan. En we overleggen met kunstenares Daisy Hoste over een bijdrage van haar kant in de vorm van passende schilderijen. U hoort er nog meer over.

Van Daisy Hoste

Fijne week!

Marijke Persijn